علاء الدين ابوسير " خيبت امل "

ا

ابو نمر

Guest
#1
يوم ضليتى درب الريد منو الرجع خطاك هداى
ختاك فى سواد العين غطاك بى رموشو بلاى
ضماك بى حنان دفاق على صدرا حنون لولاى
صداك عن طريق مشبوه على غمم الضلال وداى
انـــا الدلل قليبا ليك تايه لا فهم لا راى
انا التكنت فيهو الريد مدر فى جداولو دماى
سمدتو الحنين والشوق ساهر فى سقايتو براى
فرهد فى رعايتى اخضّر الا قطف ثمارو سواى
انا اللملم شتات قلبك وما بتلم كان لولاى
انا الضميتو وقت الصدمة من دون الخلوق وآساى
انا الشيع معاكى بكاكى لى مثواه الاخير وبكاى
سقيتك سلسبيل الريد لما براكى قلتى كفاى
يــوم هبت رياح الهم ملاذك من سموما ضراى
انا السويتو كان فى الصون كان محفوظ سنين جواى
ما فى النية كان القول ما بيتحدث السواى
لكن جار قليبك ليه بعد ما كان زمان وفااااى
كان مسرح ليالى الفرحة كان ايمانى كان سلواى
وما صدقت انو يكون سبب لى كل آساى و شقاى
الا صحيح قليب البت يعاهدك وبى وراك ساساى
قلبك ما عرفت حقيقتو الا بعد صبح جافاى
حرام بعد البنيتو معاك بعد اخلاصى ليك ووفاى
يتحرق قليبى اسى ويكون موت الامانى جزاى
شلتك فى عيونى الساهرة فى كل لحظة كنتى معاى
ليه وقت المقدر صار لقيت فى نصو نفسى براى
انا الدايرك شريكة دربى للاخر تكونى معاى
دايرك لى هرم احلامى تبقى القمة تبقى مناى
دايرك لى جروحى الغائرة تبقى علاجى والداواى
دايرك للجزء المفقود تبقى بديل تتمى اعضاى
لكن اه كفاى تعذيب كفاى من المآسى كفاى
هم واحد يقصر عمرى بين همين اقاسى براى
ليه افنى العمر فى زول يبقى مع التباكى بكاى
على زمناً قضيتو معاكى يا خداعة وا اسفاى
ما لبيتى يوم ناديت انا الكنت لى نداك لبّاى
يوم الفجعة ما جيتينى تانى متين تكونى حداى
كان حير طبيبى الحال ما عن زول بشوفو دواى
كان فىّ الامل مفقود صبر ايوب بلاهو عزاى
زى ما جاتو ريح الرحمة يبقى تهب كمان تالاى
استنشق عبير انسامها انصح والقى فيها شفاى
كان زاد الزمن كان قل لسع فى رجاكى قدماى​
 
أعلى أسفل