عبدالله محمد أحمد حسين الوراق «إسمك»

ضى القمر

:: كــاتبة نشــطة ::
#1
إسمك

يطل زخم الشوق حين يطول الوجد فى دواخلنا زحام
فجاء شوقى و فرحكم علنى به استجير فى الكلام
فما بعدت لحظات الفرح منى و ما غابت شمس السعاده عنى
فان فرحتم فانا و الفرح فى وئام
فما دمت منكم فكيف لا احلم و انتم اصدق الاحلام
فها نوديتى و سط الكلام بالسلام و انتى بالاسم اسلام
فلا تقولى ان احرف اسمى لغير القصيد
فالاسم اشارة و انتى لها المقام
فلا تلومى رسم اسمك فكيفما كان لا يلام
و القصيد يأتيه ان اراده و يكون له الهام
ليرسم به معناه و يبصم به صدق الابتسام
و ندون به صدق الاخاء و نلفه بمعنى الوئام
فلاتلومى اسمك فمنه كان الكلام
و لا تنفى و جودى معكم فقد كنت فى الامام
استرق السمع بالعيون و انتى تحكى الانغام
و احس انى كنت فيكم حاضرا و لو بالاحلام
و ارجع الى صحوى لاقول ما اجمل الاحلام
فكونى انتى و كونى جمالا و كونى اسلام
 
أعلى أسفل